“Opdat jong en oud nooit zullen vergeten hen, die hun leven hebben gelaten voor onze vrijheid.”
Ieder jaar worden op 3 mei in de Appèlbergen de 34 slachtoffers van de April-Meistakingen van 1943 herdacht. Zij werden in de dagen na de stakingen door de Duitse bezetter vermoord. Hun lichamen verdwenen spoorloos en pas na de bevrijding werd duidelijk dat zij in massagraven in de Appèlbergen waren gedumpt.
Een geschiedenis die verteld moet blijven worden
De Appèlbergen is een bijzondere en beladen historische plek. In de laatste oorlogsjaren brachten de Duitse bezetters de lichamen van tientallen onschuldige mensen naar deze afgelegen plek. Zij waren eerder op verschillende plaatsen in Noord-Nederland geëxecuteerd en werden vervolgens in de Appèlbergen gedumpt en verborgen.
Na de bevrijding werd in de Appèlbergen het eerste massagraf ontdekt. Een groot aantal slachtoffers kon worden geïdentificeerd en kreeg alsnog een waardige begrafenis. Anderen zijn tot op de dag van vandaag vermist.
De Stichting 3 mei Herdenking Appèlbergen zet zich in om deze geschiedenis levend te houden. Door historisch onderzoek, het verzamelen van archiefstukken, foto’s en persoonlijke verhalen, en door de jaarlijkse herdenking geven wij de slachtoffers een naam, een gezicht en een blijvende plaats in onze geschiedenis.
De Appèlbergen herinneren ons eraan hoe kostbaar vrijheid is en hoe belangrijk het is de verhalen van de slachtoffers te blijven vertellen aan volgende generaties.
Op 3 mei komen bestuur, nabestaanden, vertegenwoordigers van de gemeente en leerlingen van de Quintusschool bijeen bij het monument in de Appèlbergen. Tijdens de herdenking worden bloemstukken gelegd, toespraken gehouden en gedichten voorgedragen. Ook worden de namen van alle 34 slachtoffers één voor één voorgelezen. Zo blijven hun verhalen voortleven.
Het oorlogsmonument voor de slachtoffers van de April-Meistakingen van 1943 is meer dan een gedenkteken. Het is een blijvende erkenning voor de nabestaanden en een plaats van herinnering voor iedereen die vrijheid en rechtvaardigheid wil blijven koesteren. Het herinnert ons eraan dat ook zij hun leven hebben gegeven in de strijd tegen onrecht en voor de vrijheid van ons land.
Wij mogen nooit vergeten wat er in die dagen is gebeurd. Alleen door te blijven herdenken en onderzoeken, kunnen wij ervoor zorgen dat deze geschiedenis levend blijft.